Krytyk wewnętrzny

W ujęciu Gestalt krytyk wewnętrzny jest postrzegany jako część osobowości, która powstała w odpowiedzi na doświadczenia relacyjne i miała kiedyś funkcję ochronną. Jego głos często niesie w sobie uwewnętrznione normy, oczekiwania i oceny ważnych osób z przeszłości. W terapii Gestalt nie dąży się do eliminacji krytyka, lecz do nawiązania z nim kontaktu i zrozumienia, przed czym próbuje chronić. Poprzez uświadamianie jego tonu, treści oraz wpływu na ciało i emocje możliwe staje się odzyskanie wyboru i większej elastyczności w reagowaniu. Integracja tej części pozwala osłabić jej destrukcyjny wpływ i wzmocnić bardziej wspierający, autentyczny kontakt z sobą.